Ομιλία Παναγιώτας Δριτσέλη για τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου.

 Ομιλία στο σχέδιο νόμου «Διοικητικά μέτρα, διαδικασίες και κυρώσεις στην εφαρμογή της ενωσιακής και εθνικής νομοθεσίας στους τομείς των τροφίμων, των ζωοτροφών και της υγείας και προστασίας των ζώων και άλλες διατάξεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων». Ολομέλεια Βουλής, 23/1/2014

Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ελπίζω να μη χαλάσω το ωραίο κλίμα που δημιούργησε ο συντοπίτης μου συνάδελφος κ. Κώστας Σκρέκας, αλλά θεωρώ ότι αυτό το νομοσχέδιο έρχεται σε μία πολύ κρίσιμη συγκυρία για το μέλλον του αγροτικού κόσμου, καθώς από τη μια, η αγροτική οικονομία της χώρας βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης, από την άλλη, η αγροτική γη και η υποδομή της ετοιμάζονται να ξεπουληθούν όσο-όσο.

Τα αγροτικά ενυπόθηκα μη εξυπηρετούμενα δάνεια της υπό εκκαθάριση ΑΤΕ σχεδιάζετε να περάσουν στα χέρια ξένων funds και τα δικαιώματά τους να παραχωρηθούν σε εισπρακτικές εταιρείες, με στόχο την άμεση είσπραξη ή διαφορετικά, τη δήμευση και την εκποίηση. Είναι γνωστό ότι η Κυβέρνηση έχει συναινέσει σε αυτή την εξέλιξη με το ξεπούλημα της ΑΤΕ και το καθεστώς εκκαθάρισης των «κόκκινων» δανείων των αγροτών.

Αναφορικά με την τροπολογία που έφεραν βουλευτές για τα μη εξυπηρετούμενα ληξιπρόθεσμα δάνεια, θέλω να πω το εξής. Είναι πάλι φανερό ότι για ακόμη μια φορά, όπως συνηθίζει άλλωστε η Κυβέρνηση, φέρνει μια πολύ σημαντική ρύθμιση, χωρίς καν να συζητηθεί στην Επιτροπή της Βουλής, να τοποθετηθούν όλοι οι Βουλευτές και οι αρμόδιοι Υπουργοί επ’ αυτού, προφανώς μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσει τις γνωστές επικοινωνιακές μεθοδεύσεις από τη μία και από την άλλη για να αποτρέψει αυτό το κύμα αγροτικών κινητοποιήσεων που έχει ξεκινήσει τις τελευταίες μέρες, όπου οι αγρότες είναι αποφασισμένοι να διεκδικήσουν το δίκιο τους.

Επίσης, είναι μία τροπολογία η οποία δεν αναφέρεται παρά μόνο σπασμωδικά και αποσπασματικά σε πολύ σοβαρά θέματα. Δεν ξέρουμε ούτε καν το ποσοστό των αγροτών που θα αφορά αυτή η ρύθμιση. Δεν ξέρουμε ποιος θα διαχειρίζεται αυτό το καίριο ζήτημα της διαδικασίας την οποία επιβάλλετε μ’ αυτή τη ρύθμιση. Δεν ξέρουμε πού θα πάνε αυτά τα χρήματα που θα εισπράττονται από τα μισθώματα. Επίσης, δίνετε τη δυνατότητα στην τράπεζα να εκμισθώνει ένα αγροτικό ακίνητο και να εκχωρεί το μίσθωμα μέχρι την εξόφληση του δανείου. Όλη αυτή η διαδικασία θα γίνεται από τον ΟΠΕΚΕΠΕ με διακήρυξη που θα παραμένει ανοιχτή στο διαδίκτυο για δεκαπέντε ημέρες. Σε περίπτωση –έτσι λέει μέσα- που αυτή η διαδικασία είναι άγονη, θα γίνει άλλη μία φορά η ανάρτησή του στο διαδίκτυο. Και μετά απ’ αυτό, τι θα γίνεται; Θα δημεύεται απλώς η περιουσία του αγρότη.

Αυτό το λέει η διάταξη 6, κύριε Υπουργέ, όπως είπε και προηγουμένως ο κ. Αποστόλου. Σε περίπτωση που η εκμίσθωση δεν υλοποιηθεί για οποιονδήποτε λόγο ή δεν καταστεί δυνατή για οιονδήποτε λόγο, ο εκκαθαριστής κινεί τη διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης.

Θεωρώ ότι είναι ένα πάρα πολύ κρίσιμο ζήτημα. Είναι καλύτερα να το σκεφτείτε δύο και τρεις φορές και να δώσετε την πρωτοβουλία σε όλους τους Βουλευτές να τοποθετηθούν, προκειμένου αν είναι να γίνει κάτι, να γίνει σωστά και να αφορά όλους τους αγρότες που αυτή τη στιγμή κινδυνεύουν να χάσουν την περιουσία τους, αλλά και τη δουλειά τους.

Κατά τα άλλα, έχουμε όλο αυτό το διάστημα τον αγροτικό κόσμο ο οποίος δεν έχει σταματήσει να βρίσκεται στο στόχαστρο της Κυβέρνησης. Έχετε αυξήσει τα όρια συνταξιοδότησης στον ΟΓΑ, μειώσατε τις επιστροφές ΦΠΑ και Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο, επιβάλατε φορολόγηση από το πρώτο ευρώ και χαράτσι στα χωράφια, εκποιήσατε τη ΔΩΔΩΝΗ, διαλύσατε την αγροτική βιομηχανία και άλλα πολλά που θα μπορούσαμε να πούμε για ώρες.

Εδώ και ενάμισι χρόνο ακούμε από το αρμόδιο Υπουργείο δεσμεύσεις για επίλυση πολύ σοβαρών ζητημάτων, αλλά και αυτών των ζητημάτων, με ένα σχέδιο νόμου, το οποίο τελικά έρχεται μετά από τόσο καιρό. Ενώ, όμως, το περιμέναμε όλοι –και οι αγρότες κυρίως ως μάννα εξ ουρανού, θα λέγαμε- ουσιαστικά δεν υπάρχει καμία πρόθεση αλλαγής της γενικής πολιτικής κατεύθυνσης και δεν αγγίζει τίποτα απ’ όλα αυτά τα καυτά θέματα. Υπάρχουν τεχνικές, κωδικοποιήσεις και επιφανειακές ρυθμίσεις σε διάσπαρτα άρθρα. Προφανώς δεν επιδιώκεται η επίλυση κανενός προβλήματος.

Οι κτηνοτρόφοι της χώρας βρίσκονται σήμερα ανάμεσα στις συμπληγάδες του κόστους παραγωγής και των άλυτων γραφειοκρατικών προβλημάτων που εμποδίζουν τη δραστηριότητά τους. Παρ’ όλο που τα άρθρα 37 και 43 υποτίθεται ότι αναθεωρούν το προηγούμενο πλαίσιο, πολλές εγκαταστάσεις εξακολουθούν να παραμένουν χωρίς άδεια, ενώ υπάρχουν θετικές ρυθμίσεις, όπως είναι η δημιουργία κτηνοτροφικών πάρκων, οι οποίες όμως πάλι παραπέμπονται στις ελληνικές καλένδες υπουργικών αποφάσεων, οι οποίες ως συνήθως δεν πρόκειται να έρθουν ποτέ.

Αντίθετα, έχουμε τους κτηνοτρόφους να επιβαρύνονται με νέα έξοδα, όπως αυτό της υποχρεωτικής σύμβασης με ιδιώτη κτηνίατρο εκτροφής, την ίδια στιγμή που οι δημόσιες κτηνιατρικές δομές της χώρας είναι υποστελεχωμένες και μάλιστα κλείνουν και η μία μετά την άλλη. Ενώ, δηλαδή, βασικές υπηρεσίες παρέχονταν δωρεάν από τα δημόσια κτηνιατρεία, όπως ήταν οι εμβολιασμοί για το μελιταίο πυρετό και οι αιμοληψίες των ζώων, τώρα όλα αυτά θα γίνονται με οικονομική επιβάρυνση των ίδιων των κτηνοτρόφων. Μάλιστα, δεν υπάρχει πουθενά και καμία τιμολογιακή προστασία. Δεν υπάρχει, δηλαδή, ένα πλαφόν τιμής, το οποίο θα ορίζεται από το Υπουργείο.

Στο άρθρο 37 προβλέπεται η δυνατότητα παραχώρησης εκτάσεων του Υπουργείου μέχρι οκτώ στρέμματα χωρίς πλειστηριασμό, σε περίπτωση ύπαρξης μόνο ενός ενδιαφερομένου. Δεν διευκρινίζετε, όμως, τι θα γίνει σε περιοχές όπου πάρα πολλοί κτηνοτρόφοι ενδιαφέρονται να λύσουν τα ζητήματα εγκατάστασης που τους ταλαιπωρούν για χρόνια.

Στο άρθρο 43, με το οποίο υποτίθεται ότι θα απλοποιούνταν οι διαδικασίες αδειοδότησης των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων, παραμένει η ίδια άγονη λογική του προηγούμενου νόμου. Προωθείται ένα πλαίσιο παράτασης του προσωρινού καθεστώτος προεγκρίσεων, ενώ κατά τα άλλα οι διαδικασίες παραμένουν ακόμη και πολύπλοκες και χρονοβόρες.

Σε ό,τι αφορά τους βοσκοτόπους, κραυγάζει δια της απουσίας της οποιαδήποτε ρύθμιση που θα έλυνε τα προβλήματα χαρτογράφησης και χαρακτηρισμού τους. Αυτές οι ελλείψεις ευθύνονται και για το «πάγωμα» των κοινοτικών επιδοτήσεων σε πάρα πολλούς κτηνοτρόφους.

Αναφορικά με το άρθρο για τις αγορές παραγωγών θα λέγαμε ότι και εδώ η Κυβέρνηση νομοθετεί και νωχελικά, αλλά και αναποτελεσματικά. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στους βιοκαλλιεργητές. Υπάρχουν περιορισμοί των αγορών παραγωγών σε αυστηρά τοπικό επίπεδο και για μία μόνο μέρα την εβδομάδα.

Εμείς προσεγγίζουμε μία άλλη κατεύθυνση, μία άλλη λογική των θεμάτων που αφορούν στις λαϊκές αγορές και στα δίκτυα άμεσης πώλησης προϊόντων, η οποία πιστεύουμε ότι θα συμβάλει στην οικονομική ανάταση του αγροτικού κόσμου και στην αναβάθμιση της διατροφικής ποιότητας του καταναλωτή.

Ως ΣΥΡΙΖΑ έχουμε καταθέσει στα πλαίσια της συζήτησης και ορισμένες τροπολογίες με τις οποίες επιχειρείται να δοθεί λύση σε μια σειρά από πολύ σοβαρά θέματα που απασχολούν τον αγροτικό κόσμο.

Σ’ ό,τι αφορά την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, ζητάμε να εξαιρεθούν τουλάχιστον οι αγρότες οι οποίοι έχουν γεννηθεί το 1948 και το 1949. Υπενθυμίζουμε ότι με παραινέσεις του ΟΓΑ πολλοί από αυτούς τους αγρότες έσπευσαν να προπληρώσουν τις ασφαλιστικές τους εισφορές και αρκετοί μάλιστα είχαν μεταβιβάσει και τις καλλιέργειές τους.

Τέλος, για τις δίκες των αγροτών που συμμετέχουν στις αγροτικές κινητοποιήσεις σας καλούμε και πάλι να σταματήσετε τα πρωτοδικεία, την ποινικοποίηση των αγροτικών αγώνων και αυτές τις απαράδεκτες διαδικασίες στις οποίες υποβάλλονται πάρα πολλοί αγρότες.

Αυτή τη στιγμή λοιπόν που συζητάμε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο αγροτικός κόσμος βρίσκεται σε πολύ μεγάλη ανησυχία. Πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι οι αγρότες δεν κινητοποιούνται μόνο για τα μεγάλα οικονομικά βάρη που τους φορτώνει η Κυβέρνηση για άλλη μια φορά στην πλάτη τους, αλλά διαμαρτύρονται κυρίως για τον τεράστιο κίνδυνο αρπαγής της γης τους.

Η στήριξη του αγροτικού κόσμου θα πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είναι μόνο στήριξη της ελληνικής παραγωγικής βάσης, αλλά είναι κυρίως η διασφάλιση της διατροφικής ασφάλειας όλων μας, είναι η διασφάλιση της ίδιας της ζωής μας.

Εμείς το λέμε ξεκάθαρα και το τονίζουμε σε όλα τα επίπεδα ότι θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για την επιβίωση του αγροτικού κόσμου και για την προστασία της ελληνικής υπαίθρου.