3
 

 

Ομιλία Παναγιώτας Δριτσέλη στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής στο σ/ν «Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε.)»

 

Όσον αφορά στο σχέδιο νόμου για την «Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε.)», θεωρούμε ότι πρόκειται για ένα ακόμη «βήμα» στην πορεία προς τις απολύσεις των εκπαιδευτικών και στη διάλυση των σχολικών μονάδων. Η νέα αυτή πρωτοβουλία σας, κύριε Υπουργέ, την οποία κατ’ αρχήν, επιχειρήσατε να φέρετε ως τροπολογία, ολοκληρώνει την προσπάθεια του Υπουργείου Παιδείας να επιβάλει ένα σύστημα αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, το οποίο εγγράφεται στην γενικότερη επιθυμία για απολύσεις που έχει αναδυθεί από την Κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα. Πέραν όμως από αυτή τη σαφή και δεδομένη στόχευση, το σχέδιο νόμου καταδεικνύει και ένα μοντέλο διακυβέρνησης που επιχειρεί να επιβληθεί στην εκπαίδευση και στη λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης εν γένει. Ένα μοντέλο πυραμιδικό, υπουργοκεντρικό, το οποία λειτουργεί, χωρίς κανένα ορθολογισμό και επιβαρύνει το δημόσιο συμφέρον και το δημόσιο ταμείο. Συγκεκριμένα, οι παρατηρήσεις που αναδύονται από την ανάλυση αυτού του σχεδίου νόμου, αφορούν, κατ’ αρχήν, στη διοικητική διάσταση αυτής της Αρχής που δημιουργείται και αυτή την Αρχή που το Υπουργείο Παιδείας διαφημίζει ως ανεξάρτητη, είναι απόλυτα εξαρτημένη από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας. Η απόδειξη είναι ότι ο Πρόεδρος και το Συμβούλιο της Αρχής, διορίζονται από τον Υπουργό Παιδείας, ο Οργανισμός Λειτουργίας της Αρχής κυρώνετε από τον Υπουργό, ενώ όλες οι δράσεις της Αρχής εγκρίνονται και εκείνες από την ηγεσία του Υπουργείου.

Άρα, λοιπόν, καλό θα είναι, να μας πείτε πώς ακριβώς αντιλαμβάνεστε την ανεξαρτησία αυτής της Αρχής, η οποία υπακούει και λογοδοτεί μόνο στον ίδιο τον Υπουργό; Η διοικητική αυτή υποτέλεια, είναι ιδιαίτερα σοβαρή και για έναν ακόμη λόγο. Η Αρχή έχει σχεδιαστεί να λειτουργεί ως Δευτεροβάθμιο Όργανο αξιολόγησης των εκπαιδευτικών. Οι εξουσίες που διαθέτει δεν είναι μόνο γνωμοδοτικές, είναι και ουσιαστικές. Αυτό συνεπάγεται ότι ένα Όργανο δεσμευμένο από τις εντολές της πολιτικής ηγεσίας, θα αποφαίνεται για την επάρκεια των εκπαιδευτικών και του έργου τους σε Δεύτερο Βαθμό και θα αξιολογεί και τις σχολικές μονάδες. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι υπό την επίφαση της ανεξάρτητης λειτουργίας θα μπορεί η Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε. να δικαιολογεί τις πολιτικές αποφάσεις για απολύσεις και συγχωνεύσεις που επιβάλλονται από τα κλιμάκια της Τρόικας και υπογράφονται από τον Υπουργό Παιδείας. Είναι οξύμωρο, άκουσα πολλούς συναδέλφους εδώ να αναρωτιούνται γιατί υπάρχει έλλειψη εμπιστοσύνης, και αυτή η έλλειψη αποτελεί και «αγκάθι» στην προσπάθεια της Κυβέρνησης για αναβάθμιση της ποιότητας του εκπαιδευτικού έργου μέσω ενός τέτοιου εργαλείου πειθαναγκασμού και υπονόμευσης της συναδελφικότητας; Πραγματικά, διερωτώμαι, πώς να «οικοδομηθεί» αυτή η εμπιστοσύνη για την οποία ενδιαφέρεστε πάρα πολλοί; Οι εκπαιδευτικοί θα κληθούν να εργάζονται υπό τη δαμόκλειο σπάθη της μείωσης του μισθού, της στασιμότητας, του ευτελισμού, της ανταγωνιστικότητας ανάμεσα σε συναδέλφους και τελικά, της απόλυσης. Ποιος θεωρεί εδώ, ότι ένας εκπαιδευτικός μπορεί απερίσπαστος να παράξει σπουδαίο εκπαιδευτικό έργο σε τέτοιες συνθήκες; Από την άλλη, υπάρχουν κριτήρια, όπως η μαθητική διαρροή, ο ρατσισμός, η σχολική βία και άλλα πολλά που εμπεριέχονται στην υπουργική «παλέτα» με την αξιολόγηση, λες και για όλα αυτά, ευθύνονται οι εκπαιδευτικοί και όχι οι τραγικές οικονομικές συνθήκες, τα μνημόνια που έχουν υπογραφεί, η κρίση αξιών που υπάρχει τα τελευταία χρόνια και πολλά άλλα, τα οποία πηγάζουν και το γνωρίζουμε πολύ καλά, από μια πολιτική που ακολουθείται τα τελευταία χρόνια, ακόμη και από τη σημερινή εφαρμοζόμενη πολιτική. Επειδή άκουσα πολλούς συναδέλφους να μας κατηγορούν και να μας κοιτάνε με ειρωνεία, όταν αναφερόμαστε σε θέματα για τα οποία διαφωνούμε σχετικά με την αξιολόγηση, παρακαλώ πολύ, καλώ όλους τους συναδέλφους που «διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους», να δεσμευτούν ότι δεν θα απολυθεί κανένας εκπαιδευτικός. Προφανώς, και δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό, διότι όλοι ξέρουμε πολύ καλά τι πρόκειται να επακολουθήσει.

Επίσης, πολύ επικίνδυνη καινοτομία αποτελεί και η ιδέα της αξιολόγησης των σχολικών μονάδων, η οποία γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι τελικά θα οδηγήσει σε κατάργηση, αλλά έχουμε κάποιες απορίες. Τι σημαίνει αυτή η αξιολόγηση; Σημαίνει ποινές για τις σχολικές μονάδες που θα αξιολογούνται και με ποια κριτήρια θα αξιολογούνται; Τίθεται θέμα σύγκρισης με βάση κατασκευασμένους δείκτες και μεταβλητές όπως σε άλλες χώρες με ανάλογα νεοφιλελεύθερα συστήματα; Αυτές οι αξιολογήσεις θα δημοσιεύονται κάπου, θα μπορούμε να τις δούμε; Ενδιαφέρον έχει επίσης το πόσο θα κοστίσει αυτή η αξιολόγηση και είναι τραγελαφικό να παρουσιάζεται ένα σχέδιο που θα επιβαρύνει την κρατική διοίκηση σε όλα τα επίπεδα, χαρακτηρίζοντάς το ως ανέξοδο. Αν νομίζετε ότι όλα αυτά αποτελούν απλώς μηδενιστική αντιπολίτευση ή αντιπολιτευτικές δοξασίες, θα σας παραθέσω κάποια δεδομένα που αναλύονται από την Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου. Προβλέπονται, λοιπόν συγκεκριμένες δαπάνες, επάνω από 100.000 ευρώ ετησίως για διευθυντικές αποζημιώσεις και λειτουργικά έξοδα. Προβλέπεται, επίσης, δαπάνη 1.100.000 ευρώ για μισθοδοσίες προσωπικού κατά έτος και φυσικά, μένει αδιευκρίνιστο το ύψος της δαπάνης που αφορά σε προσκλήσεις καθηγητών, έξοδα φιλοξενίας και λοιπά πρόσθετα έξοδα που θα απορρέουν από τη λειτουργία της Αρχής. Με λίγα λόγια, αυτή η Αρχή, θα κοστίζει γύρω στο 1,5 εκατ. ευρώ ετησίως για το ελληνικό δημόσιο και θα ήθελα να σας ρωτήσω, κύριε Υπουργέ, από πού θα βρεθούν αυτά τα χρήματα, τη στιγμή που γνωρίζουμε ότι μέχρι το 2016, ο κρατικός προϋπολογισμός για την Παιδεία θα φτάσει στο 2%; Προφανώς, και θα πρέπει να υπάρξουν κάποια ισοδύναμα μέτρα για το πώς θα εξασφαλίσετε αυτά τα χρήματα και για το ποιες δαπάνες θα περικόψετε.

Τέλος, θα θέλαμε την εκτίμησή σας για το πόσο θα κοστίσει συνολικά στο ελληνικό δημόσιο ολόκληρη η διαδικασία της αξιολόγησης που ετοιμάζετε και από πού θα καλυφθεί αυτή η δαπάνη.

Το βίντεο της ομιλίας

http://www.youtube.com/watch?v=hiuminOQPTU