Ομιλία Παναγιώτας Δριτσέλη στο σχέδιο νόμου «Ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις». Ολομέλεια Βουλής. 6/5/2016

Κύριε Πρόεδρε δεν το συνηθίζω και σέβομαι πάντα τους συναδέλφους και όλους όσους εκφράζουν την άποψή τους, αλλά πραγματικά, τις τελευταίες ειδικά μέρες, επειδή γινόμαστε δέκτες πολύ μεγάλης παραπληροφόρησης, επιτρέψτε μου ένα προσωπικό σχόλιο. Ζούμε σε μία σουρεαλιστική εποχή όπου ο καθένας μπορεί να βγαίνει, να λέει ότι θέλει, χωρίς να αποδεικνύει τίποτα, επιδιώκοντας προφανώς να πλήξει το κύρος της Κυβέρνησης. Αλλά επειδή γνωρίζω πολύ καλά και ως εκπαιδευτικός και ξέρω ότι εδώ είμαστε πολλοί εκπαιδευτικοί και πάρα πολλοί γονείς, αυτές οι μέρες, ειδικά πριν τις εξετάσεις είναι πάρα πολύ ψυχοφθόρες, καλό θα είναι τις πανελλαδικές εξετάσεις να μην τις επιλέγουμε για να κάνουμε φτηνή αντιπολίτευση γιατί είναι και επικίνδυνο, είναι και άκαιρο και καλό θα είναι όλοι μας να αναλάβουμε αυτή την ευθύνη και να αφήσουμε αυτόν τον θεσμό απέξω.

Χθες, ο κύριος Δένδιας για παράδειγμα, ο οποίος είναι εδώ, αφιέρωσε τα 10 λεπτά από τα 12 της ομιλίας του προκειμένου να μας επιπλήξει για το νομοθετικό μας έργο και για την διαδικασία που ακολουθείται και μας προκάλεσε τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Πάει πολύ κύριε Δένδια. Πάει πολύ. Είμασταν εδώ το προηγούμενο διάστημα. Πάει πολύ. Αρκεί να σας πω ενδεικτικά ότι σε θερινό τμήμα, 4 Αυγούστου, στο νόμο 4280/2014, 100 τροπολογίες, 100 κύριε Δένδια, εισήχθησαν χωρίς καν, όπως αυτές, να συζητηθούν στην αρμόδια επιτροπή. Σας παρακαλώ πάρα πολύ να είμαστε προσεκτικοί γιατί όταν κάποιοι από εσάς, όχι εσείς, σας εκτιμώ πάρα πολύ και γενικά όλους τους συναδέλφους, απλά το θέτω ως παράδειγμα. Κάποιες φορές όταν μιλάνε κάποιοι συνάδελφοι, ειδικά της αντιπολίτευσης και της αξιωματικής, μου θυμίζει το πολύ γνωστό τραγούδι, «υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ». Δεν υπάρχουν χρυσόψαρα, ούτε εδώ, ούτε στην ελληνική κοινωνία υπάρχουν χρυσόψαρα.

Από την άλλη μας είπατε ότι πρόκειται για προχειρότητα, για έλλειψη σχεδιασμού. Ούτε γι’ αυτό έχετε δικαίωμα και συγγνώμη που σας το λέω. Στην δική σας θητεία, επί της δικής σας κυβέρνησης, ο υπουργός τότε ο κύριος Αρβανιτόπουλος, όταν ήθελε να δικαιολογήσει το απαράδεκτο τότε σχέδιο «Αθηνά», ανέβηκε στο βήμα της Βουλής και μας είπε ότι το πρόβλημα της χώρας είναι οι πάρα πολλοί πτυχιούχοι. Ότι αυτό είναι το πρόβλημά μας και πρέπει να το διορθώσουμε. Και φέρατε εκείνο το απαράδεκτο όπου για παράδειγμα  το ΤΕΙ Δασοπονίας συγχωνευόταν με το Τμήμα σχεδιασμού επίπλων. Δηλαδή ένας μαθητής έδωσε εξετάσεις να γίνει δασοπόνος και εσείς θα τον κάνατε σχεδιαστή επίπλων. Αυτό το θεωρείτε ότι έγινε επειδή είχατε σχεδιασμό και πολύ μεγάλο πρόγραμμα και ένα υπέροχο όραμα για την ελληνική παιδεία;

Από την άλλη θέλω να πω το εξής. Είναι θέμα ιδεολογικό και σε αυτό δέχομαι κάθε κριτική, είναι και θέμα πολιτικό για το πως προσεγγίζουμε εμείς την δημόσια παιδεία, πως την προσεγγίζεται εσείς. Ο κύριος Μητσοτάκης έκανε κατά την άποψή μου ένα λάθος. Έχετε κάθε δικαίωμα να προσπαθείτε να το δικαιολογήσετε. Θεωρώ όμως ότι είναι θέμα ιδεολογικό και έτσι αντιμετωπίζεται εσείς την παιδεία, σε αντίθεση με εμάς που την αντιμετωπίζουμε διαφορετικά. Δεν μπορώ παρά να θυμηθώ για παράδειγμα, γιατί υπάρχει και ένα πάρα πολύ μεγάλο και όψιμο ενδιαφέρον και σπουδή για την δημόσια παιδεία από την αντιπολίτευση και κυρίως την αξιωματική το τελευταίο διάστημα. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα στα οποία μπορούμε να αναφερθούμε, ένα όμως θα πω και είναι τελείως πολιτικό και δεν είναι καθόλου φτηνή κριτική. Την στιγμή για παράδειγμα που η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ κατάργησε πάρα πολλές ειδικότητες της τεχνικής εκπαίδευσης, έβγαλε σε διαθεσιμότητα χιλιάδες εκπαιδευτικούς, άφησε ξεκρέμαστους στην μέση της σχολικής χρονιάς χιλιάδες μαθητές, οι οποίοι δεν ήξεραν τι να κάνουν και την ίδια στιγμή ο υπουργός παιδείας εγκαινίαζε ιδιωτικά ΙΕΚ με τις ίδιες ακριβώς ειδικότητες, τότε είναι πάρα πολύ προκλητικό να μας λέτε ότι ήρθαμε για να καταστρέψουμε τα πάντα. Κύριε Δένδια και το λέω και σε άλλους συναδέλφους, όταν μιλάμε και να θυμόμαστε, αλλά και να υπερασπιζόμαστε αυτά που κάναμε.

Εμείς έχουμε ξεκινήσει μία πολύ μεγάλη προσπάθεια, έχουμε ξεκινήσει έναν ουσιαστικά, για εμάς, κατά την άποψή μας, διάλογο και με την μαθητική κοινότητα και με την εκπαιδευτική και με την κοινωνία. Εσείς επιλέξατε και μάλιστα εκκωφαντικά να αποχωρήσετε. Είναι δικαίωμά σας. Δεν θεωρώ όμως ότι το επιχείρημα ότι ο διάλογος είναι προσχηματικός ισχύει. Κατά την άποψή μου φανερώνει και μάλιστα με τον πιο κραυγαλέο τρόπο την ένδεια επιχειρημάτων που έχετε ή και το όραμα για το πως θέλετε εσείς την δημόσια παιδεία. Με πολλές παρεμβάσεις τότε και αυτό ερχόμαστε να διορθώσουμε, και γι’ αυτό φέρνουμε νομοθετική εργασία εν μέσω του διαλόγου, γιατί πολλά πράγματα πρέπει να διορθωθούν προκειμένου να κάνουμε ένα βήμα παρακάτω για αυτό που θέλουμε εμείς, την πολύ μεγάλη ριζοσπαστική μεταρρύθμιση για την παιδεία.

Η επιδίωξη αυτής της κυβέρνησης είναι το χτίσιμο σιγά σιγά μιας πολύ μεγάλης εμπιστοσύνης με την εκπαιδευτική κοινότητα και με την μαθητική και με τους γονείς. Αυτό θα το καταφέρουμε και θα το κάνουμε και με εσάς ή και χωρίς εσάς. Εμάς, η πρόσκλησή μας παραμένει ανοιχτή.

Όσον αφορά το νομοσχέδιο, να πω λίγα λόγια για δυο πράγματα τα οποία αφορούν την δευτεροβάθμια εκπαίδευση και τα οποία βέβαια απασχόλησαν και την κοινή γνώμη το τελευταίο διάστημα και τα μέσα και τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς. Καταρχήν το ζήτημα του νηπιαγωγείου. Νομίζω ότι έχει αναλυθεί πάρα πολύ, έχει απαντήσει και ο κύριος Φίλης σε αυτό το θέμα. Η διάταξη του άρθρου 35 προφανώς και επιχειρεί να ενισχύσει την προσχολική αγωγή της χώρας, εισάγοντας και μια σειρά από ευρεία κριτήρια για να μπορούν να λειτουργήσουν τμήματα στην επαρχία ακόμα και με πέντε νήπια. Επειδή προέρχομαι από ορεινό χωριό και ξέρω πως είναι, όπως και πάρα πολλοί βουλευτές εδώ γνωρίζουν ότι ειδικά στα χωριά είναι πάρα πολύ δύσκολο και το λέω και για συναδέλφους που μίλησαν πριν και από την Δημοκρατική Συμπαράταξη. Πραγματικά υπάρχουν σχολεία που έχουν και έξι και πέντε μαθητές. Είναι σχολεία που έχουν δύσκολη πρόσβαση όμως δεν μπορείς να τα κλείσεις, είναι σχολεία τα οποία κανένας δεν μπορεί να θεωρεί ότι έχουν παιδιά δεύτερης κατηγορίας και κλείνοντας το σχολείο να διανεύουν 100 και 150 χιλιόμετρα προκειμένου να έχουν πρόσβαση σε ένα δημόσιο αγαθό, όπως είναι η παιδεία.

Ακούσαμε και τους φορείς, οι οποίοι ουσιαστικά διατράνωσαν την άποψή τους για να μην κλείσει κανένα νηπιαγωγείο, νομίζω ότι ο υπουργός έχει δεσμευτεί γι΄αυτό, αλλά νομίζω ότι όλοι θα πρέπει να συμφωνήσουμε ότι υπάρχουν και περιπτώσεις ανορθολογισμού τις οποίες θα πρέπει να διορθώσουμε και να σταματήσουμε επιτέλους να θεωρούμε την εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς προνομιακό και πρόσφορο έδαφος για πελατειακή αντιμετώπιση.

Τέλος θέλω να αναφερθώ και σε μία υπουργική τροπολογία η οποία αφορά το θέμα της μονιμοποίησης της Μητρόπολης Τρίκκης και Σταγών. Πρόκειται για ένα πάγιο αίτημα, μετά από 25 χρόνια λειτουργίας ως προσωρινής αυτής της Μητρόπολης, επιτέλους διατηρείται ως μόνιμη και έτσι ικανοποιείται ένα τεράστιο αίτημα της θρησκευτικής κοινότητας των Μετεώρων, αλλά φυσικά εξυπηρετεί και τις μεγάλες ανάγκες του θρησκευτικού χώρου παγκόσμιας εμβέλειας των Μετεώρων.

Τέλος, το νομοσχέδιο αποτελεί ακόμη μία σημαντική πρωτοβουλία στην κατεύθυνση της βελτίωσης πολλών ζητημάτων που έχουμε να αντιμετωπίσουμε και η βασική του επιδίωξη είναι και η ισχυροποίηση της έρευνας, των δημοσίων ερευνητικών κέντρων και των ερευνητών, αλλά κυρίως είναι και σε αυτό επιμένουμε και καλά θα κάνουν κάποιοι να το καταλάβουν ότι είναι η αλλαγή παραδείγματος και στην ερευνητική και στην εκπαιδευτική πολιτική της χώρας και αυτός είναι και ο κεντρικός στόχος. Θέλουμε επιτέλους δημόσια αγαθά που θα έχουν κοινωνική ανταποδοτικότητα και σιγά σιγά αρχίζουμε με πολύ μικρά βήματα αλλά σταθερά να το καταφέρνουμε.