IMG_2842

Συνέντευξη στο περιοδικό «Βουλή και Ευρωβουλή» και στο Χρήστο Μπόκα, για τις πολιτικές, οικονομικές και θεσμικές  εξελίξεις. (Τεύχος Αυγούστου)

 

“Δεν θα καταστεί εφικτή η εκλογή του επόμενου Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή”

 

X.M. : Είναι εφικτή εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή;

Π.Δ. : Η στάση όλων των βουλευτών, σε σχέση με το ζήτημα της ανάδειξης του επόμενου Προέδρου της Δημοκρατίας, συνδέεται αναπόφευκτα με την επιδοκιμασία ή την αποδοκιμασία της κυβερνητικής πολιτικής, όπως την βιώσαμε όλοι μας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι βουλευτές όλων των πτερύγων της Βουλής θα κληθούν, στο πλαίσιο αυτό, να αποφασίσουν εάν η παρούσα κυβέρνηση πρέπει να συνεχίσει να κυβερνά ή εάν θα ήταν ωφελιμότερο για τη χώρα ο επόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας να εκλεγεί από μία νέα κοινοβουλευτική σύνθεση, η οποία θα προκύψει μετά από εθνικές εκλογές. Ο ΣΥΡΙΖΑ εκτιμά ότι οι σημαντικές αποφάσεις που θα ληφθούν το επόμενο διάστημα δεν μπορούν να συνεχίσουν να αποτελούν υπόθεση μιας κυβέρνησης, η οποία δεν έχει πλέον την κοινωνική πλειοψηφία με το μέρος της. Μ´ αυτή τη λογική, λέμε ότι δεν πρόκειται να συναινέσουμε σε μία επιλογή η οποία θα παρατείνει το βίο αυτής της κυβέρνησης. Εκτιμούμε ότι πολλοί βουλευτές θα επιλέξουν την ίδια συλλογιστική με το ΣΥΡΙΖΑ και δεν θα συμπαραταχθούν με τις κυβερνητικές επιλογές στο θέμα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας. Στη συγκεκριμένη πολιτική συγκυρία, με τα μεγάλα εθνικά, κοινωνικά και οικονομικά διακυβεύματα να παραμένουν ανοιχτά, δεν είναι δυνατόν οι βουλευτές να μην συσχετίσουν τις επιλογές τους με τα πολιτικά αποτελέσματα που αναπόφευκτα θα παράξει η ψήφος τους. Μ´ αυτά, λοιπόν, τα δεδομένα, η εκτίμηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι δεν θα καταστεί εφικτή η εκλογή του επόμενου Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή.

 

Χ.Μ : Θα ήταν πολιτική ήττα για τον ΣΥΡΙΖΑ ενδεχόμενη εκλογή Προέδρου και άρα παράταση του βίου της συγκυβέρνησης ΝΔ ΠΑΣΟΚ;

 Π.Δ. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα αποτελούσε πρώτα από όλα ήττα για την κοινωνία που πλήττεται από τις πολιτικές επιλογές της συγκυβέρνησης. Η παράταση του βίου της τελευταίας, θα σημάνει αυτόματα νέα περίοδο σκληρής λιτότητας μέχρι το 2016 και ακόμη πιο επώδυνα μέτρα, τα οποία θα υποβαθμίσουν την ελληνική οικονομία ακόμα περισσότερο. Αυτό είναι κατά την άποψή μου το βασικό επίδικο και όχι η ενδεχόμενη πολιτική ενίσχυση ή αποδυνάμωση του ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμα, όμως, και να παραταθεί για ένα διάστημα ο βίος του σημερινού κυβερνητικού σχήματος, δεν υπάρχει καμία απολύτως πιθανότητα, η κυβέρνηση αυτή να μακροημερεύσει. Όποτε κι αν προσφύγουμε στη λαϊκή ετυμηγορία, τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης θα αποδυναμωθούν ραγδαία. Αυτό σαφώς και το γνωρίζουν οι κυβερνώντες και αυτός είναι ο λόγος που δεν επιθυμούν εθνικές εκλογές. Ο ΣΥΡΙΖΑ, σε κάθε περίπτωση, δεν ενδιαφέρεται να αποκομίσει πολιτικά οφέλη από την διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η απαλλαγή από τα δεσμά των πολιτικών λιτότητας και η ανασυγκρότηση του οικονομικού και του κοινωνικού ιστού της χώρας. Εάν, λοιπόν, η υπάρχουσα συγκυβέρνηση καταφέρει τελικά να παρατείνει το βίο της, η χώρα μας θα βιώσει νέες επώδυνες πολιτικές επιλογές, τις οποίες θα τις υποστεί και πάλι η κοινωνία. Αυτό προφανώς και δεν μπορεί να αποτελεί  νίκη για κανένα πολίτη και για κανένα πολιτικό σχηματισμό που δίνει τη μάχη για την ανατροπή των πολιτικών λιτότητας.

 

Χ. Μ. Σε ενδεχόμενη πρόωρη προσφυγή σε κάλπες και πιθανή πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ αλλά χωρίς αυτοδυναμία, σε ποιους πολιτικούς χώρους πρέπει να αναζητηθεί συνεργασία;

Π.Δ. : Οι σκέψεις μας σε σχέση με αυτό το θέμα δομούνται σε τρία επίπεδα. Το πρώτο σχετίζεται με το στόχο της αυτοδυναμίας. Η θέση μας είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ως βασική επιδίωξη την αυτοδυναμία, η οποία θα επιτρέψει σε μία ισχυρή κυβέρνηση της Αριστεράς να αλλάξει τα μνημονιακά δεδομένα, προς όφελος της κοινωνίας. Ο στόχος όμως της αυτοδυναμίας δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την πολιτική ή την κοινωνική απομόνωση. Η συνεργασία με κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις αποτελεί προϋπόθεση για την μακροημέρευση μιας αριστερής κυβέρνησης. Άλλωστε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι και ο ίδιος δημιούργημα επιλογών συνεργασίας και έχει στο DNA του την έννοια της εποικοδομητικής πολιτικής σύνθεσης. Αυτό είναι το δεύτερο επίπεδο της σκέψης μας σε σχέση με αυτό το θέμα. Το τρίτο επίπεδο προβληματισμού είναι τι θα συμβεί σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ κατακτήσει την πρωτιά στις επόμενες εθνικές εκλογές αλλά δεν αποκτήσει κυβερνητική αυτοδυναμία. Τι θα πράξει με άλλα λόγια ο ΣΥΡΙΖΑ σε περίπτωση που δεν καταφέρει να συγκεντρώσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία για τον σχηματισμό κυβέρνησης; Σε αυτή λοιπόν την περίπτωση θα αναζητηθούν συνεργασίες με κόμματα τα οποία έχουν κοινή πολιτική διαδρομή και ιστορία με εμάς και με τα οποία μοιραζόμαστε κοινά πολιτικά σημεία αναφοράς. Η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από τις αποφάσεις της, έχει δείξει το δρόμο σε σχέση με αυτές τις συνεργασίες, όπως αυτές εκφράστηκαν για παράδειγμα στο ζήτημα της αποτροπής των σχεδίων ιδιωτικοποίησης της ηλεκτρικής ενέργειας.

 

Χ.Μ. : Δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ ή ακόμα και της ΝΔ μπορούν να είναι συνομιλητές του ΣΥΡΙΖΑ για κυβέρνηση συνεργασίας;

 Π.Δ. : Σε επίπεδο κοινωνίας υπάρχουν δημοκρατικές δυνάμεις, οι οποίες εκφράζουν θέσεις που συμφωνούν με τις δικές μας. Στην μεταπολιτευτική πολιτική μας ιστορία είναι πιθανό κάποιες από αυτές τις δυνάμεις να συναντήθηκαν με τα παλαιά κόμματα εξουσίας, τα οποία σωρευτικά σε κάποιες στιγμές συγκέντρωσαν πολύ υψηλά ποσοστά. Οι δυνάμεις αυτές όμως απομακρύνθηκαν από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ γιατί διαφώνησαν με τις μνημονιακές πολιτικές τους επιλογές. Το ίδιο συνέβη και με την πλειοψηφία των πολιτών που κάποια στιγμή στήριξαν τα κόμματα αυτά αλλά σήμερα διαφωνούν με την πορεία τους. Η νεοφιλελεύθερη μεταστροφή των παλαιών κομμάτων εξουσίας αποδοκιμάζεται σταθερά σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις από το 2012 μέχρι σήμερα και έτσι το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ δεν συσπειρώνουν πλέον την κοινωνική πλειοψηφία. Στο πλαίσιο αυτό, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες με δημοκρατικά αντανακλαστικά επέλεξαν το ΣΥΡΙΖΑ. Έχει, λοιπόν, ήδη δημιουργηθεί μια βάση σύγκλισης με τη δημοκρατική βάση της κοινωνίας, άσχετα με το αν αυτή αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερή ή όχι. Αυτή η βάση κατάστησε το ΣΥΡΙΖΑ αξιωματική αντιπολίτευση στις εθνικές εκλογές του 2012 και νικητή στις ευρωπαϊκές εκλογές του 2014. Από την άλλη, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί με τις δυνάμεις εκείνες που επέλεξαν και εξέφρασαν τις μνημονιακές επιλογές και συνεπώς δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να συμπαραταχθεί με όσους έσπρωξαν τη χώρα στη κατηφόρα της λιτότητας. Αυτή είναι και η κόκκινη γραμμή για όλους όσους συμμετέχουν στη συλλογική προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Χ.Μ. : Θεωρείτε πως πιθανή αποχώρηση της τρόικας από την χώρα μας σηματοδοτεί αυτόματα και την αποδέσμευση της κυβέρνησης από τη λήψη προαπαιτούμενων μέτρων;

Π.Δ. : Επειδή το συγκεκριμένο ζήτημα απασχολεί έντονα το δημόσιο διάλογο το τελευταίο διάστημα, θα ήταν χρήσιμο να λάβουμε υπόψη μας δύο σημαντικές παραμέτρους. Η πρώτη είναι ότι η κυβέρνηση επιχειρεί να προσεγγίσει το ζήτημα με επικοινωνιακούς όρους για να αποκομίσει πολιτικά οφέλη. Θριαμβολογεί δημόσια χωρίς στην πραγματικότητα να έχει επιδείξει μέχρι σήμερα καμία διάθεση διαπραγμάτευσης με την τρόικα για κανένα ζήτημα. Η δεύτερη παράμετρος που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι το τι ακριβώς είναι η τρόικα. Η τρόικα δεν είναι μια αυτόνομη οντότητα που φεύγει από μία χώρα και η χώρα αυτή ησυχάζει. Η τρόικα είναι μία ελεγκτική αντιπροσωπεία που αποτελείται από εκπροσώπους διεθνών οικονομικών και πολιτικών οργανισμών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση που αποτελεί τα 2/3 της τρόικα θέτει τα πλαίσια των οικονομικών επιλογών σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, είτε αυτές έχουν τρόικα είτε όχι. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο από την πλευρά του θα συνεχίσει να χρηματοδοτεί την Ελλάδα μέχρι το 2016, όπως προβλέπεται από τα μνημόνια που έχουν υπογράψει οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών. Με άλλα λόγια, αυτοί που θριαμβολογούν άκριτα είναι εκείνοι οι οποίοι συναίνεσαν στην ύπαρξη της διεθνούς εποπτείας στη χώρα. Αυτό λοιπόν θα πρέπει περισσότερο να μας προβληματίσει παρά να μας ενθουσιάσει. Η πραγματική λύτρωση για τη χώρα μας δεν είναι άλλη από τη δημιουργία ενός μεγάλου ευρωπαϊκού μετώπου ενάντια στη λιτότητα, το οποίο θα αλλάξει τη νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα απαλλάξει όλες τις χώρες από τα δεσμά του νεοφιλελεύθερου ηγεμονισμού που σήμερα επιβάλλει.

 

Χ. Μ. : Τα “κόκκινα” δάνεια αναδεικνύονται ως ένα από τα σημαντικότερα και δυσεπίλυτα προβλήματα για την κυβέρνηση; Ο ΣΥΡΙΖΑ πως θα το αντιμετωπίσει;

Π.Δ. : Αυτό που σχηματικά ονομάζουμε «κόκκινα δάνεια» δεν είναι ένα μονοδιάστατο πρόβλημα. Τα δάνεια που δεν εξυπηρετούνται και γενικότερα το ζήτημα του ιδιωτικού χρέους περιλαμβάνει πολλά επίπεδα. Το θέμα εκτείνεται από τα χρέη πολύ μεγάλων επιχειρήσεων και τον υπέρογκο τραπεζικό δανεισμό μεγάλων εταιρικών σχημάτων, μέχρι τα μη εξυπηρετούμενα στεγαστικά δάνεια πολιτών, οι οποίοι λόγω της κρίσης κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους. Θα πρέπει, λοιπόν, να γίνει καταρχήν μία ιεράρχηση των προτεραιοτήτων. Η ίδια συζήτηση επαναλαμβάνεται τα τελευταία χρόνια και σε σχέση με το θέμα των πλειστηριασμών, ακόμα και της πρώτης κατοικίας των δανειοληπτών, οι οποίοι αδυνατούν να καλύψουν τα δάνειά τους εξαιτίας της κρίσης. Έτσι, θα πρέπει να δούμε το ζήτημα στο σύνολό του. Ποια είναι η έκταση του χρέους των επιχειρήσεων στις τράπεζες; Τι είδους επιχειρήσεις χρωστούν και πόσο απαραίτητη είναι η συνέχιση της δραστηριότητάς τους για την οικονομία; Ποιο είναι το ύψος των κόκκινων δανείων που σχετίζονται με τα ακίνητα; Πως θα προστατευτεί ο παραγωγικός ιστός της οικονομίας και η στέγη των πολιτών; Για το ΣΥΡΙΖΑ αυτά είναι τα κρίσιμα ερωτήματα. Και ο όποιος χειρισμός του ζητήματος θα πρέπει να θέτει ως προτεραιότητα την στήριξη της μικρομεσαίας επιχείρησης ή αντιστοίχως την πρώτη κατοικία των πολιτών. Ένα νέο σύστημα, λοιπόν, δημόσιου κοινωνικού ελέγχου και εποπτείας των τραπεζών, αλλά και η δημιουργία ενός ενδιάμεσου φορέα στον οποίο θα μεταφερθούν τα προς ρύθμιση δάνεια αποτελούν πρώτα βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση με στόχο αφενός,την ανασυγκρότηση της οικονομίας και αφετέρου, την αποτροπή καταστροφικών καταστάσεων.

 

Χ.Μ. : Η κυβέρνηση ετοιμάζει για τον Σεπτέμβριο νέο ασφαλιστικό αλλά και περαιτέρω ρυθμίσεις για τους αιγιαλούς. Ποια πρέπει να είναι η αντίδραση της αντιπολίτευσης;

Π.Δ. : Και στο θέμα του αιγιαλού και στο ζήτημα του ασφαλιστικού συστήματος, η Αξιωματική αντιπολίτευση έχει εδώ και δύο χρόνια δώσει το στίγμα της. Ο αιγιαλός αποτελεί δημόσιο αγαθό που θα πρέπει να προστατευθεί, ενώ σε σχέση με το ασφαλιστικό σύστημα έχουμε εκφράσει έντονες διαφωνίες με τις επιλογές των μνημονιακών κυβερνήσεων και ως προς το ζήτημα της περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων και ως προς τα θέματα που αφορούν στην αύξηση των ασφαλιστικών βαρών και στην εισπρακτική πολιτική που επιβάλλεται από την κυβέρνηση. Τα ζητήματα αυτά αποτελούν ανοιχτές πληγές για την οικονομία της χώρας, ταλανίζουν τον επαγγελματικό κόσμο, ενώ σε ότι αφορά τον αιγιαλό, τα δάση και γενικότερα την διαχείριση του φυσικού πλούτου, οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί δεν επιτρέπουν κανενός είδους εφησυχασμό. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσει να πορεύεται με βάση τις εκπεφρασμένες του αρχές στα θέματα αυτά και θα συνεχίσει να αγωνίζεται με κάθε δημοκρατικό μέσο για την αποτροπή καταστροφικών επιλογών, οι οποίες θα βαραίνουν τη χώρα για δεκαετίες.