Ομιλία Παναγιώτας Δριτσέλη στη συζήτηση επί του συνόλου του σχεδίου νόμου “Συνέργειες Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με τα Τ.Ε.Ι. Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, Παλλημνιακό Ταμείο και άλλες διατάξεις”. Διαρκής Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων. 11.2.2019

 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΔΡΙΤΣΕΛΗ: Κύριε πρόεδρε, νομίζω ότι πέραν της πολύ σημαντικής συζήτησης, που έχει διεξαχθεί αυτήν την εβδομάδα, σχετικά με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, νομίζω ότι και όλο το προηγούμενο διάστημα έγινε ένας πρόσφορος διάλογος, όχι μόνο ανάμεσα στο Υπουργείο και τα ακαδημαϊκά τμήματα, αλλά ο Υπουργός και εμείς, ως βουλευτές των περιοχών, είχαμε τη δυνατότητα να συνομιλήσουμε με πολλούς ανθρώπους, κοινωνικούς φορείς, Τοπική Αυτοδιοίκηση, προκειμένου να λάβουμε μια άποψη για τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της Περιφέρειας, για την οποία συζητάμε.

Εγώ θέλω να σταθώ σε δύο ζητήματα, σχετικά με το πανεπιστήμιο. Η πρώτη καινοτομία, προφανώς, και το έχω ξαναπεί, είναι ότι το νομοσχέδιο αυτό περνάει το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας σε μια άλλη φάση τελείως διαφορετική και πάρα πολύ προηγμένη. Το δεύτερο είναι ότι το Υπουργείο έχει καταφέρει, φυσικά μαζί με την ακαδημαϊκή κοινότητα, να έχει προωθήσει και το δημόσιο διάλογο σε ένα άλλο επίπεδο. Αυτό το λέω, γιατί είχαμε συνηθίσει όλα τα προηγούμενα χρόνια, η κατανομή των τμημάτων, των ιδρυμάτων, η ίδρυση σχολών ή η ίδρυση καινούργιων τεχνολογικών ή πανεπιστημιακών σχολών να γίνεται υπό την πίεση μικροκομματικών ή μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων. Αυτό, ευτυχώς, σε όλο αυτό το διάστημα το έχουμε αποφύγει. Το λέω, γιατί επρόκειτο για μια παθογένεια, η οποία κύριο αντίκτυπο και πολύ σοβαρό δεν είχε μόνο στις περιοχές, όπου αυτό συνέβαινε, είχε κυρίως στους φοιτητές, αλλά και στους ανθρώπους που ασχολούνται με τα πανεπιστήμια και τα τεχνολογικά ιδρύματα. Αυτό είναι ένα κρίσιμο γεγονός και νομίζω ότι θα πρέπει να το λέμε.

Από κει και πέρα, τι γίνεται με το σχέδιο νόμου. Νομίζω, ότι τα ίδια τα Ιδρύματα έχουν αποφασίσει σε ποιο επίπεδο θέλουν να πάει το νέο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, το οποίο ιδρύεται. Το σίγουρο είναι ότι θεραπεύει καινοτόμα ακαδημαϊκά αντικείμενα, γίνεται διεθνώς αναγνωρισμένο και αυτό περιγράφεται, νομίζω με το ίδιο γλαφυρό τρόπο σε όλα τα άρθρα του νομοσχεδίου αυτού. Όσον αφορά στο νομό Τρικάλων, επειδή πολλά ακούγονται, ειδικά στην περιοχή μου, θέλω να είμαι ξεκάθαρη στο εάν η πόλη των Τρικάλων μέσα απ’ αυτό το νομοσχέδιο πάει ένα βήμα παρακάτω, εάν αντανακλάται μέσα απ’ αυτό το νομοσχέδιο το στρατηγικό της πλεονέκτημα, που προφανώς είναι και ο πλούτος που διαθέτει και τα φυσικά στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά και μια τεχνολογική ανάπτυξη, η οποία έχει επιβεβαιωθεί τα τελευταία χρόνια και λέω με τον πιο ξεκάθαρο τόνο ότι αυτό συμβαίνει

Αυτό το λέω γιατί πρώτον, είχαμε μέχρι πρότινος, αλλά και τώρα που δεν έχει ψηφιστεί το νομοσχέδιο, μια μονοτμηματική Σχολή, τη Σχολή Φυσικής Αγωγής και το αντίστοιχο Τμήμα της Φυσικής Αγωγής και Άθλησης, ένα παραπαίον Τ.Ε.Ι. και το λέω, όχι γιατί θέλω να υποτιμήσω τη δουλειά των ανθρώπων ή των φοιτητών που βρίσκονται αυτή τη στιγμή εκεί, αλλά την πολιτική της Ν.Δ. και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. όλα τα προηγούμενα χρόνια, γιατί συνέβαλε στο να φτάσει το Τ.Ε.Ι. αυτό να μην έχει κανένα μέλος ΔΕΠ και ελάχιστους φοιτητές. Αυτό είναι κάτι για το οποίο δεν πρέπει κανένας να χαίρεται. Άρα, αυτή τη στιγμή τι συμβαίνει; Συμβαίνει το εξής. Τα παιδιά που σπουδάζουν σε αυτό το Τμήμα μπορούν να λάβουν εκπαίδευση πανεπιστημιακής κοινότητας με ένα άλλο πτυχίο το οποίο θα τους δίνει και θα τους παρέχει επαγγελματικά δικαιώματα, κάτι που δεν συνέβαινε με το Τμήμα που υπήρχε τώρα και το δεύτερο είναι, ότι η Σχολή Φυσικής Αγωγής και Άθλησης στα Τρίκαλα γίνεται μια πρότυπη Σχολή για όλη τη χώρα, αφού έρχεται και συγχωνεύεται και χωρικά το Τμήμα της Διαιτολογίας, το οποίο νομίζω ότι έχει και πάρα πολύ μεγάλη συνάφεια. Γίνεται, δηλαδή, μια πρότυπη Σχολή όπου αντίστοιχή της δεν υπάρχει στη χώρα.

Τρίτον, πολύ σημαντικό είναι ότι δημιουργείται στα Τρίκαλα το πρώτο αγγλόφωνο πρόγραμμα σπουδών, το οποίο αφορά στην άσκηση και στον αθλητισμό, το οποίο θα λειτουργήσει στη χώρα, γιατί αποκτάται διεθνής υπόσταση και δεν πρέπει κανείς να υποτιμά τη μεγάλη δυναμική που αυτό το τμήμα έχει και θα αποκτήσει. Ήδη, στη Σχολή Φυσικής Αγωγής υπάρχουν αντίστοιχα μεταπτυχιακά τμήματα τα οποία δουλεύουν και λειτουργούν άψογα και αυτό που εμείς κάνουμε εδώ είναι να δημιουργούμε προπτυχιακά, πλέον, προγράμματα σπουδών. Δεύτερον, η καινοτομία του νομοσχεδίου αυτού είναι και η δημιουργία των Ινστιτούτων. Το ότι θα πρέπει κάποια στιγμή η τοπική ανάπτυξη, η τοπική οικονομία να συνδεθεί και με την έρευνα, να συνδεθεί και με έναν άλλον τρόπο από τον παραδοσιακό τον οποίο ξέραμε, έρχεται και γίνεται πράξη με τη δημιουργία, όπως περιγράφεται στο νομοσχέδιο, του Ινστιτούτου Κινησιολογίας.

Αυτό που εγώ θα ήθελα να ζητήσω από τον Υπουργό για να μπορέσουμε να έχουμε μια ολιστική προσέγγιση για το τι μπορεί να προσφέρει ο Νομός Τρικάλων γενικότερα στην ανάπτυξη της χώρας και της εθνικής οικονομίας, είναι η δημιουργία ενός δεύτερου Ινστιτούτου, του Ινστιτούτου Αρωματικών και Φαρμακευτικών Φυτών. Η πόλη και ο Νομός Τρικάλων έχει μια παράδοση όσον αφορά στην καλλιέργεια των φυτών αυτών και νομίζω, ότι θα είναι βασικό κριτήριο το να συνδεθεί αυτή η καλλιέργεια και με την ακαδημαϊκή έρευνα.

Επίσης, θέλω να πω το εξής όσον αφορά τη Σχολή και, δυστυχώς, δεν έχω χρόνο να αναφερθώ και στους διορισμούς, αλλά θα πω μόνο μία γραμμή. Κύριε Υπουργέ, είναι σημαντικό για όλους μας, αλλά, κυρίως, για τους φοιτητές η Σχολή Φυσικής Αγωγής να ενισχυθεί και με υποδομές. Νομίζω, ότι η αναρριχητική πίστα για την οποία έχουμε κάνει πάρα πολλές φορές λόγο – το είπατε και εσείς όταν είχατε έρθει ο ίδιος στο Νομό – θα πρέπει μέσα από το νομοσχέδιο να φαίνεται καθαρά η βούληση του Υπουργείου, ότι η αναρριχητική πίστα η μοναδική στην Ελλάδα θα πρέπει να λειτουργήσει δίπλα σε αυτή τη Σχολή, την πρότυπη Σχολή Φυσικής Αγωγής και Διαιτολογίας τώρα πια. Η αναρρίχηση γίνεται από τους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες ολυμπιακό άθλημα. Υπάρχει, ήδη, ειδικότητα που διδάσκεται στο αντίστοιχο Τμήμα των Τρικάλων και το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για τους φοιτητές αυτούς, αλλά και για την κοινωνία είναι να τους δώσουμε τη δυνατότητα να μπορούν απρόσκοπτα να κάνουν το μάθημά τους και με την εγκατάσταση μιας αναρριχητικής πίστας.

Δεύτερο συμπέρασμα από όλα αυτά που ακούσαμε το τελευταίο διάστημα είναι, ότι στα πλαίσια του στρατηγικού αδιεξόδου ειδικά της Νέας Δημοκρατίας, εν συνόλω, το λέω και όχι μόνο για τα ζητήματα της παιδείας, έρχεται να παρουσιάσει η Αξιωματική Αντιπολίτευση όλα τα θετικά μέτρα, τα οποία η κυβέρνηση έχει λάβει το τελευταίο διάστημα ως ούτε λίγο ούτε πολύ νομοτελειακό γεγονός, δηλαδή, θα συνέβαιναν ούτως ή άλλως. Θα συνέβαινε ούτως ή άλλως και η αύξηση του κατώτατου μισθού, θα συνέβαινε ούτως ή άλλως και η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, θα συμβεί ούτως ή άλλως και ο διορισμός εκπαιδευτικών.

Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Ο διορισμός 15.000 εκπαιδευτικών και 4.500 για την Ειδική Αγωγή είναι μια πολιτική επιλογή. Είναι μία πολιτική επιλογή, η οποία εδράζεται -και το έχω πει πάρα πολλές φορές- στα πλαίσια της αντίληψης που έχει αυτή η κυβέρνηση ότι η δημόσια παιδεία επιβάλλεται να στηριχθεί, γιατί τα τελευταία 10 χρόνια ήταν μαζί με την υγεία, είναι οι δύο τομείς οι οποίοι αποδομήθηκαν με τον χειρότερο τρόπο. Άρα, λέω το εξής και απαιτώ και πάρα πολύ μεγάλη σύνεση και φειδώ σε αυτά που ακούγονται, όσον αφορά τους διορισμούς. Η κυβέρνηση αυτή -και συμφωνώ και επαυξάνω- πρέπει να προχωρήσει σε όλους αυτούς τους διορισμούς. Ο πιο δίκαιος και αξιοκρατικός τρόπος προφανώς και δεν ήταν οι εξετάσεις του ΑΣΕΠ και το έχει αποδείξει ο ίδιος ο καιρός, δεδομένοι ότι επί 10 χρόνια δεν έγιναν ούτως ή άλλως εξετάσεις και αυτοί που επέτυχαν, δεν μπόρεσαν ποτέ να διοριστούν. Ήταν ένα άσχημο καθεστώς και για τους εκπαιδευτικούς αλλά και για το ίδιο το σύστημα της δημόσιας παιδείας. Ο πιο δίκαιος και αξιοκρατικός τρόπος περιγράφεται στην τροπολογία, δίνει διεξόδους και στα νέα παιδιά και σε εκπαιδευτικούς που στήριξαν το δημόσιο σύστημα παιδείας στα δύσκολα χρόνια της κρίσης και προφανώς, σε αυτό το πλαίσιο μπορούμε να συζητήσουμε έως και τη Δευτέρα καταθέτοντας προτάσεις.

Τελειώνω λέγοντας το εξής. Συμφωνώ με τον κ. Στέφο για την αύξηση των μορίων για το βασικό πτυχίο. Νομίζω ότι είναι σημαντικό να δοθεί μία δυνατότητα σε ανθρώπους που έχουν το βασικό πτυχίο και πρέπει με βάση το βασικό τους πτυχίο και όχι τα επιπλέον προσόντα τους, να έχουν μία τύχη με το νέο σύστημα. Από κει και πέρα, όμως, προφανώς και δεν καταδικάζουμε τα ακαδημαϊκά κριτήρια, τα οποία είναι και πρέπει να είναι μέσα στα κριτήρια, τα οποία θα λαμβάνονται υπόψη, μαζί με τα κοινωνικά.